به گزارش صفحه انرژی؛ کاهش اخیر قیمت نفت به محدوده ۶۰ دلار، فرصتی برای اقتصاد کشورهای آسیایی ایجاد کرده است. اگرچه افزایش واردات نفت در هفتههای اخیر مشاهده شده، اما عدم اطمینان تجاری و اقتصادی همچنان تصمیمگیریهای کلان این منطقه را تحت تأثیر قرار داده است.
آسیا بزرگترین واردکننده نفت جهان، از کاهش قیمتها سود میبرد، چرا که هزینه واردات نفت خام کاهش یافته و ذخیرهسازی آن افزایش پیدا کرده است. با این حال، این روند بیشتر ناشی از خریدهای فرصتطلبانه است تا بهبود واقعی تقاضا. به نظر میرسد حتی قیمتهای ۵۰ تا ۶۰ دلاری نیز نمیتواند آسیا را از تبعات سیاستهای تجاری آمریکا نجات دهند.
چین و آمریکا اخیراً مذاکرات تجاری را از سر گرفتهاند و آن را مثبت توصیف کردهاند. در همین حال، سایر کشورهای آسیایی مانند اندونزی و هند در تلاشند با افزایش واردات انرژی از آمریکا، امتیازات بهتری در مذاکرات تجاری کسب کنند. هند علاوه بر افزایش خرید نفت از آمریکا، واردات نفت ارزانقیمت روسیه (با قیمتی کمتر از سقف ۶۰ دلار) را نیز گسترش داده است.
اگرچه چین در آوریل افزایش واردات نفت را تجربه کرد، اما بخش عمده آن ناشی از خرید نفت ارزان روسیه و ایران بوده است. برآوردها نشان میدهد چین روزانه بیش از یک میلیون بشکه نفت وارداتی را ذخیره کرده است. با این حال، تحریمهای جدید آمریکا علیه پالایشگاههای مستقل چینی، دسترسی به نفت ارزان ایران را محدود کرده است.
صندوق بینالمللی پول در تازهترین برآورد خود، رشد اقتصادی کشورهای آسیا را کمتر از قبل پیشبینی کرده است. رشد چین در سال ۲۰۲۵ به ۴٪ و رشد هند به ۶.۲٪ تعدیل شده است. کشورهای جنوب شرق آسیا مانند اندونزی، مالزی و تایلند نیز با کاهش چشمانداز رشد مواجه شدهاند. در چنین شرایطی، کاهش قیمت نفت میتواند تا حدی از فشارهای مالی بکاهد، اما کافی نیست. در مجموع، آسیا از فرصت کاهش قیمت نفت استفاده میکند، اما چالشهای تجاری و اقتصادی همچنان پابرجاست.
انتهای پیام/
