به گزارش صفحه انرژی؛ فاصله قیمت نفت فیزیکی و قراردادهای آتی در بازار جهانی نفت بار دیگر به حدود 31 دلار رسیده است؛ شکافی که نشان میدهد قیمت بشکه واقعی نفت بهمراتب بالاتر از رقمی است که در بازار قراردادهای آتی معامله میشود. محموله فیزیکی نفت که با عنوان «برنت تاریخدار» شناخته میشود، نفتی است که در زمان حال در دریای شمال بارگیری میشود؛ در مقابل، قیمت قراردادهای آتی همان رقمی است که معمولاً در اخبار و رسانهها بهعنوان قیمت نفت اعلام میشود.
در شرایط عادی، اختلاف قیمت میان نفت فیزیکی و قراردادهای آتی محدود است، اما این فاصله اکنون به حدود 31 دلار رسیده است. به این ترتیب، در شرایطی که قرارداد آتی نفت در محدوده 100 دلار معامله میشود، پالایشگاهی که برای فعالیت جاری خود به یک بشکه نفت واقعی نیاز دارد، باید حدود 131 دلار برای آن پرداخت کند. بررسی روند این شکاف قیمتی نشان میدهد این فاصله در دوره جنگ و در 20 فروردین امسال به اوج خود رسید و به حدود 36 دلار افزایش یافت. پس از آن، اختلاف قیمت در تیرماه حتی منفی شد، اما اکنون بار دیگر به محدوده رکوردهای قبلی نزدیک شده است.
این وضعیت بیانگر اختلاف قابل توجه میان انتظارات معاملهگران در بازار کاغذی نفت و شرایط عرضه در بازار فیزیکی است. بازار قراردادهای آتی عمدتاً بر مبنای انتظارات نسبت به آینده قیمتگذاری میشود و عواملی مانند احتمال توافق، کاهش تنشها، بازگشت شرایط عادی به مسیرهای کشتیرانی و پایان بحران میتواند قیمتهای این بازار را تحت تأثیر قرار دهد.
در مقابل، بازار فیزیکی با نیاز واقعی پالایشگاهها و میزان نفت قابل دسترس مواجه است. پالایشگاهی که برای ادامه فعالیت خود به نفت خام نیاز دارد، نمیتواند صرفاً بر اساس انتظار برای کاهش بحران در آینده خرید کند و باید نفت موجود در بازار را با قیمت روز تأمین کند.
بر همین اساس، تداوم شکاف 31 دلاری میان این دو بازار میتواند نشانهای از آن باشد که بازار فیزیکی نفت همچنان با محدودیت عرضه یا افزایش هزینه دسترسی به محمولههای واقعی مواجه است؛ در حالی که قیمت قراردادهای آتی، پایان بحران و بهبود شرایط عرضه را پیشخور کرده است. لازم به ذکر است در نهایت یکی از این دو قیمت باید به دیگری نزدیک شود؛ یا محدودیت عرضه در بازار فیزیکی برطرف میشود و فاصله قیمتها کاهش مییابد، یا قیمت قراردادهای آتی به سمت قیمت نفت فیزیکی حرکت خواهد کرد.
در واقع، بازار کاغذی میتواند بر مبنای انتظار برای پایان بحران معامله شود، اما بازار فیزیکی با یک مسئله واقعی مواجه است: پالایشگاه برای ادامه تولید به بشکه واقعی نفت نیاز دارد و نمیتواند نیاز خود را با انتظار برای عادی شدن شرایط در آینده تأمین کند.
بر اساس آمار آژانس بینالمللی انرژی از تولید نفت کشورهای عضو اوپک، تولید نفت عربستان سعودی در اوت ۲۰۲۶ با افت قابل توجهی همراه شده است. مطابق این آمار، عربستان در ماه ژوئیه روزانه ۸.۲۴ میلیون بشکه نفت تولید کرده بود اما این رقم در ماه اوت به ۵.۹۷ میلیون بشکه در روز کاهش یافته؛ به این ترتیب، تولید نفت این کشور طی یک ماه ۲.۲۷ میلیون بشکه در روز، معادل حدود ۲۷ درصد کاهش داشته است.
عربستان ۴۲ درصد کمتر از قبل جنگ نفت تولید می کند
تولید ۵.۹۷ میلیون بشکهای نفت عربستان در ماه اوت ۴۲ درصد کمتر از تولید نفت این کشور پیش از تجاوز نظامی آمریکا به ایران است. عربستان پیش از بسته شدن تنگه هرمز در ماه فوریه امسال ۱۰.۴ میلیون بشکه در روز نفت تولید میکرد.
مجموع تولید ۱۱ کشور عضو اوپک نیز از ۲۱.۱۲ میلیون بشکه در روز در ژوئیه به ۱۹.۵۶ میلیون بشکه در روز در ماه اوت رسیده که افت ۱.۵۶ میلیون بشکهای داشته است. اوپک پیش از بسته شدن تنگه هرمز روزانه ۲۶.۱۱ میلیون بشکه نفت تولید میکرد. تولید ۱۹.۵۶ میلیون بشکهای این سازمان در ماه اوت ۲۵ درصد کمتر از قبل تجاوز به ایران است.
تولید روزانه نفت ایران ۵۶۰ هزار بشکه کم شد
در همین دوره، تولید نفت عراق با افزایش حدود یک میلیون بشکهای از ۲.۸۸ میلیون بشکه در روز در ماه ژوئیه به ۳.۸۶ میلیون بشکه در روز در ماه اوت افزایش یافته است. تولید کویت نیز از ۱.۸ میلیون بشکه در روز در ماه ژوئیه به ۲.۰۴ میلیون بشکه در روز طی ماه اوت رسیده است.
بر اساس این گزارش، تولید نفت ایران در ماه اوت ۲.۱۶ میلیون بشکه در روز بوده که این رقم نسبت به ماه قبل ۵۶۰ هزار بشکه در روز کاهش داشته؛ ایران در ماه قبل ۲.۷۲ میلیون بشکه در روز نفت تولید کرده بود.
انتهای پیام/
























