به گزارش صفحه انرژی؛ قیمت گاز طبیعی اروپا در معاملات صبح روز دوشنبه با پنج درصد افزایش روبرو شد و علت این جهش، تشدید مجدد درگیریها بین آمریکا و ایران عنوان شده است. این تنشها نگرانیها را دربارهٔ عرضهٔ الانجی از خاورمیانه افزایش داده و قیمت معیار گاز در مرکز تجاری تیتیاف هلند را در معاملات صبحگاهی آمستردام به بالای ۷۰ یورو، معادل ۸۱.۲۰ دلار، در هر مگاوات ساعت رسانده است. این رقم، بالاترین قیمتی محسوب میشود که قراردادهای آتی پیشرو از ژانویهٔ ۲۰۲۳ تاکنون تجربه کردهاند.
قیمت نفت نیز در معاملات صبحگاهی اروپا ۳.۶ درصد افزایش یافت و تشدید مجدد تنشها میتواند بخش زیادی از بهبودی را که در هفتههای اخیر در حجم نفت خروجی از خلیج فارس از طریق تنگهٔ هرمز رخ داده بود، از بین ببرد. ازسرگیری درگیریها و مسدود ماندن تنگهٔ هرمز بر روی تردد الانجی، بازارهای جهانی گاز را محدودتر کرده و آسیا و اروپا برای دریافت محمولههای کمتر و کمتر، به رقابت پرداختهاند تا پیش از فرا رسیدن زمستان، ذخایر خود را پر کنند.
اروپا در شرایطی به استقبال زمستان میرود که ذخایر گاز آن در میان پایینترین سطوح دو دههٔ اخیر قرار دارد و جنگ در خاورمیانه عرضهٔ الانجی از قطر را فلج کرده است. ازسرگیری درگیریها در روز دوشنبه و اعلامیهٔ هفتهٔ گذشتهٔ قطر مبنی بر تمدید یکماههٔ مهلت قانونی تحویل الانجی به مشتریان تا اکتبر، قیمت گاز اروپا را در ابتدای این هفته بالا برده است.
تردد الانجی در تنگهٔ هرمز همچنان متوقف است، اگرچه برآوردها نشان میدهد جریان نفت خام در هفتههای اخیر تا حدودی بهبود یافته است. برخلاف نفت خام، الانجی نمیتواند مانند نفت با روش کشتیبهکشتی از هرمز عبور کند؛ روشی که تولیدکنندگان خلیج فارس از جمله قطر در ماههای اخیر برای ارسال نفت به مشتریان خود به کار گرفتهاند.
سرمایهگذاریهای چین در صنعت پتروشیمی اندونزی
همزمان با تشدید استانداردهای زیستمحیطی چین برای صنایع آلاینده در داخل این کشور، شرکتهای چینی سرمایهگذاریهای گستردهای را به سمت صنایع پتروشیمی اندونزی هدایت کردهاند؛ روندی که در کنار فرصتهای اقتصادی، پرسشهایی جدی درباره پیامدهای زیستمحیطی و مسیر توسعه صنعتی این کشور جنوب شرق آسیا ایجاد کرده است.
دولت چین در ژوئن امسال برنامهای سهساله برای ارتقای بهرهوری انرژی و کاهش انتشار کربن در ۹صنعت انرژیبر، از جمله پالایش نفت و تولید اتیلن، آغاز کرد. بر اساس این برنامه، واحدهای ناکارآمد باید فناوری خود را ارتقا دهند یا با خطر تعطیلی مواجه شوند. در مقابل، سرمایه چینی در حال ورود به بازارهایی است که مقررات زیستمحیطی متفاوتی دارند.
در اندونزی، یکی از بزرگترین پروژهها احداث مجتمع یکپارچه پتروشیمی ۶میلیارددلاری در کالیمانتان شمالی است که توسط کنسرسیومی از شرکتهای چینی اجرا میشود. این پروژه قرار است ظرفیت تولید موادی مانند اتیلن و پروپیلن را افزایش دهد. آمارها نیز از رشد حضور سرمایهگذاران چینی حکایت دارد؛ سرمایهگذاری چین در اندونزی در سهماهه نخست سال ۲۰۲۶ به ۲.۲میلیارد دلار رسید و مجموع آن در فاصله سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ بالغ بر ۳۴.۴میلیارد دلار بود.
رشد تقاضای داخلی اندونزی برای محصولات پتروشیمی، هزینههای نسبتا پایین تولید و دسترسی به بازارهای جهانی، از مهمترین محرکهای این سرمایهگذاری است. با این حال، منتقدان هشدار میدهند گسترش صنایع پتروشیمی میتواند وابستگی اقتصاد اندونزی به سوختهای فسیلی را تقویت کند و دستیابی این کشور به اهداف اقلیمی را دشوارتر سازد.بخش عمده انرژی مورد نیاز مجتمعهای صنعتی اندونزی همچنان از زغالسنگ تامین میشود. مساله اصلی اما به تفاوت استانداردهای زیستمحیطی در داخل و خارج از چین بازمیگردد.
به باور کارشناسان، سرمایهگذاران معمولا از مقررات کشور میزبان تبعیت میکنند و بدون الزامات سختگیرانه، انگیزهای برای اعمال استانداردهای بالاتر نخواهند داشت. از این رو، سرنوشت زیستمحیطی موج جدید سرمایهگذاری چین در اندونزی بیش از آنکه به مبدا سرمایه وابسته باشد، به قدرت نهادهای داخلی، توان نظارتی و قدرت چانهزنی دولت اندونزی بستگی دارد.
انتهای پیام/
