به گزارش صفحه انرژی؛ قیمت جهانی نفت در روز چهارشنبه با کاهش قابلتوجه مواجه گردید، که علت آن کاهش تنش در خاورمیانه و ادعای مقامات آمریکایی در نزدیکی حصول توافق با ایران است، برا ین اساس نفت خام وست تگزاس اینترمدییت با قیمت ۷۵.۲۱ دلار در هر بشکه مبادله شد که نشاندهنده کاهشی حدود ۱ درصدی به نسبت روز گذشته است همزمان، نفت خام برنت نیز با افتی معادل ۰.۵ درصدی مواجه شد و به قیمت ۷۹ دلار تنزل یافت. هر دو شاخص مذکور، همزمان با افزایش امیدواریها نسبت به باز شدن مجدد تنگه هرمز، به پایینترین قیمت خود در سه هفته اخیر رسیدند.
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، اظهار داشت که احتمالاً توافق طی روزهای سهشنبه یا چهارشنبه نهایی خواهد شد. از سوی دیگر، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، از پیشرفت مذاکرات میان ایران و سلطنت عمان خبر داد. قطر نیز بر تداوم رایزنیهای دیپلماتیک تأکید نمود.
تردد در تنگه هرمز همچنان اندک است
آمارهای واقعی حملونقل دریایی، چندان مؤید فضای امیدواری ایجادشده در روز سهشنبه نمیباشد. بر اساس دادههای ثبتشده، در روز دوشنبه تنها شش فروند شناور در تنگه هرمز تردد داشتهاند که نسبت به هفت فروند در روز قبل، کاهش یافته است. ضمن اینکه میزان ترافیک دریایی در تنگه بابالمندب نیز تغییری معنادار نداشته است. افزون بر این، وقوع حادثه برای یک کشتی باری در نزدیکی سواحل عمان، بر پیچیدگیهای موجود در فرآیند مذاکرات افزوده است.
لازم به ذکر است که پیش از آغاز مخاصمات، تقریباً یکپنجم از کل عرضه نفت و گاز جهان از تنگه هرمز عبور میکرد. متعاقباً، تولیدکنندگان حوزه خلیجفارس ناگزیر به کاهش چشمگیر سطح تولید خود گردیدهاند و شرکت آرامکوی سعودی تخمین زده است که از زمان شروع درگیریها در ماه فوریه، بیش از ۲.۶ میلیارد بشکه نفت از چرخه عرضه جهانی خارج شده است.
گلدمن ساکس پیشبینی کرده است که قیمت نفت برنت، تا زمانی که یا توافقی قطعی محقق شود یا شاهد تشدید تنش قابلتوجهی باشیم، در کانال ۸۰ تا ۹۰ دلار باقی خواهد ماند، گفتنی است قیمت نفت در ماههای اخیر همواره میان اخبار مرتبط با روند صلح و تنشهای نظامی در نوسان بوده، در حالی که جریان فیزیکی حملونقل دریایی مختل بوده است.
یکی از مهمترین پیامهای بحران اخیر این است که سود شرکتهای نفتی تنها ناشی از افزایش قیمت نفت خام نیست. کاهش عرضه، افزایش کرایه حمل، رشد هزینه بیمه نفتکشها، محدود شدن ظرفیت پالایش و کاهش ذخایر جهانی، همگی باعث شده است حاشیه سود در سراسر زنجیره انرژی افزایش یابد. در واقع، هرچه نفت دیرتر به مقصد برسد، هرچه مسیرها طولانیتر شوند و هرچه بازار با کمبود بیشتری روبهرو شود، درآمد شرکتهای بزرگ نفتی نیز افزایش پیدا میکند.
اگرچه در روزهای اخیر قیمت نفت از اوج تاریخی خود فاصله گرفته، اما بسیاری از موسسات مالی معتقدند بازار هنوز وارد مرحله آرامش نشده است. گلدمن ساکس پیشبینی میکند تا زمانی که یا توافقی جدید میان تهران و واشنگتن حاصل نشود یا تنشها به شکل محسوسی تشدید نگردد، نفت برنت در محدوده ۸۰ تا ۹۰دلار باقی خواهد ماند. این بانک ارزش بنیادی نفت را حدود ۸۰دلار برآورد میکند؛ اما معتقد است بازار همچنان بخشی از ریسک ژئوپلیتیک خاورمیانه را در قیمتها لحاظ کرده است.
دادههای این بانک نیز نشان میدهد طی دو هفته گذشته موجودی قابل مشاهده نفت جهان روزانه ۶میلیون بشکه کاهش یافته است؛ اتفاقی که نتیجه افت صادرات از خلیج فارس و دریای سرخ، کاهش صادرات روسیه و افزایش واردات آسیا بوده است. در همین حال، صادرات نفت کشورهای خلیج فارس به حدود ۳۶درصد سطح پیش از جنگ رسیده و ظرفیت نفتکشهای بارگیریشده در دریای سرخ نیز پس از محاصره دریایی اعلامشده از سوی حوثیها ۲۲درصد کاهش یافته است.
هرچند مذاکرات ایران و عمان درباره افزایش تردد کشتیها در تنگه هرمز ادامه دارد، ترکیه و عراق مسیر خط لوله جیهان را تمدید کردهاند، قزاقستان صادرات از مسیر دریای سیاه را از سر گرفته و اوپکپلاس نیز روند بازگرداندن تدریجی بخشی از تولید را تکمیل کرده است؛ اما این اقدامات تنها بخشی از فشار بازار را جبران کردهاند.
بحران خاورمیانه بار دیگر نشان داد که در بازار جهانی انرژی، هر تنش ژئوپلیتیک الزاما به معنای زیان همه بازیگران نیست. درحالیکه مصرفکنندگان با افزایش قیمت سوخت، صنایع با رشد هزینه تولید و اقتصاد جهانی با فشار تورمی روبهرو شدهاند، غولهای نفتی یکی پس از دیگری گزارشهای مالی فراتر از انتظار منتشر میکنند.
پیام این بحران روشن است؛ هرچه مسیر انتقال نفت ناامنتر شود، ارزش هر بشکه نفت و هر بشکه ظرفیت پالایش بیشتر میشود. به همین دلیل، اگرچه جنگ هزینههای سنگینی بر اقتصاد جهان تحمیل کرده، اما برای بزرگترین شرکتهای نفتی جهان به دورهای طلایی از سودآوری تبدیل شده است؛ دورهای که تا زمان بازگشت کامل امنیت به هرمز و عادی شدن جریان عرضه، احتمالا ادامه خواهد داشت.
انتهای پیام/
