به گزارش صفحه انرژی؛ بحرانهای ژئوپلیتیکی سالهای اخیر بهویژه پس از جنگ اوکراین آشکار کردهاند که اتکای بالا به واردات سوختهای فسیلی، اروپا را در برابر شوکهای قیمتی و فشارهای سیاسی آسیبپذیر میکند. در مقابل، توسعه تولید برق پاک در داخل مرزهای اتحادیه میتواند همزمان به کاهش انتشار کربن و افزایش استقلال انرژی منجر شود، اما تحقق این هدف مستلزم مجموعهای از اقدامات عملی، پرهزینه و هماهنگ در سطح ملی و اروپایی است.
نیاز اتحادیه اروپا به ۴۵۰ میلیارد یورو سرمایهگذاری اضافی
چتمهاوس برآورد میکند که اتحادیه اروپا برای رسیدن به اهداف خود تا سال ۲۰۳۰ به حدود ۴۵۰ میلیارد یورو سرمایهگذاری اضافی در سال نیاز دارد؛ رقمی که بدون اصلاح سازوکارهای مالی موجود و تغییر اولویتهای بودجهای دستیافتنی نخواهد بود.
گزارش تأکید میکند که بخش مهمی از این منابع میتواند از محل کاهش یارانههای سوخت فسیلی، تقویت نظام تجارت انتشار کربن و استفاده مؤثرتر از صندوقهای عمومی اروپا تأمین شود. همچنین ایده استقراض مشترک در سطح اتحادیه بهعنوان ابزاری برای تأمین مالی پروژههای بزرگ زیربنایی، از جمله توسعه شبکه برق، مطرح شده است.
در کنار این اقدامات، حمایت مالی مستقیم از خانوارها و بنگاهها برای کاهش هزینه اولیه فناوریهایی مانند پمپهای حرارتی و خودروهای برقی، نقش مهمی در تسریع برقرسانی ایفا میکند.
با وجود این، گزارش تصریح میکند که اروپا حتی در صورت شتاب گرفتن گذار انرژی، در کوتاهمدت و میانمدت همچنان به واردات گاز و نفت وابسته خواهد ماند. از این رو، سیاستگذاران باید همزمان با کاهش تقاضا، برای مدیریت نوسانات قیمتی و ریسکهای ژئوپلیتیکی بازارهای جهانی سوخت فسیلی آماده باشند.
چتمهاوس هشدار میدهد که سرمایهگذاری بیش از حد در زیرساختهای فسیلی میتواند در آینده نزدیک به داراییهای بلااستفاده تبدیل شود و بار مالی جدیدی بر دوش دولتها بگذارد، در حالی که تمرکز باید بر بهرهوری انرژی و جایگزینی تدریجی سوختهای فسیلی با برق پاک باشد.
افزایش نیاز اتحادیه اروپا به مواد معدنی برای فناوریهای سبز
در بخش دیگری از گزارش آمده است که گذار به انرژیهای تجدیدپذیر، وابستگیهای جدیدی را در حوزه فناوری و مواد معدنی ایجاد میکند. توسعه گسترده باتریها، توربینهای بادی و پنلهای خورشیدی، نیاز اتحادیه اروپا به موادی مانند لیتیوم، کبالت و مس را افزایش میدهد؛ موادی که بخش عمده زنجیره تأمین آنها در خارج از اروپا متمرکز است.
به همین دلیل، چتمهاوس توصیه میکند که اتحادیه اروپا علاوه بر تقویت تولید داخلی و افزایش ظرفیت بازیافت، بهدنبال تنوعبخشی به منابع تأمین و ایجاد شراکتهای راهبردی با کشورهای تولیدکننده و شرکتهای پیشرو باشد تا از شکلگیری وابستگیهای پرریسک جدید جلوگیری شود.
ناهماهنگی شبکه برق اروپا برای پذیرش انرژیهای تجدیدپذیر
این گزارش همچنین تأکید میکند که شبکه برق اروپا، که عمدتاً برای یک سیستم مبتنی بر نیروگاههای فسیلی طراحی شده، برای پذیرش حجم بالای برق تجدیدپذیر و افزایش مصرف برق در بخشهای مختلف آماده نیست.
تأخیر در توسعه خطوط انتقال، صفهای طولانی اتصال پروژههای جدید و محدود شدن تولید برق پاک از جمله نشانههای این ناهماهنگی ساختاری است. به باور نویسندگان گزارش، نوسازی و گسترش سریع شبکه برق، افزایش ظرفیت ذخیرهسازی انرژی و استفاده گسترده از ابزارهای دیجیتال برای مدیریت مصرف، از پیششرطهای اصلی موفقیت گذار انرژی در اروپا به شمار میرود. در عین حال، دیجیتالیشدن شبکه برق، اهمیت توجه به امنیت سایبری و حفاظت از زیرساختهای حیاتی را بیش از پیش افزایش داده است.
در جمعبندی، چتمهاوس نتیجه میگیرد که انرژیهای تجدیدپذیر و برقرسانی نه فقط ابزارهای سیاست اقلیمی، بلکه عناصر کلیدی امنیت ملی و اقتصادی اتحادیه اروپا هستند. با این حال، اگر اصلاحات مالی، سرمایهگذاریهای زیربنایی و تصمیمات سیاسی لازم با سرعت و قاطعیت اجرا نشوند، اروپا ممکن است فرصت کاهش پایدار آسیبپذیری انرژی خود را از دست بدهد و در دهه آینده همچنان در معرض بحرانهای مشابه گذشته باقی بماند.
انتهای پیام/
